Jak przygotować dziecko do badania w poradni?

Wizyta w poradni psychologiczno-pedagogicznej może być dla dziecka nowym doświadczeniem. Odpowiednie przygotowanie pomaga zmniejszyć niepokój, zwiększa poczucie bezpieczeństwa i ułatwia dziecku swobodne pokazanie swoich możliwości.

Warto wcześniej spokojnie porozmawiać z dzieckiem o tym, dokąd idzie i czego może się spodziewać. Nie trzeba jednak szczegółowo opisywać wszystkich zadań – najważniejsze jest, aby dziecko wiedziało, że podczas spotkania będzie miało okazję porozmawiać ze specjalistą, wykonać różne zadania i pokazać, co potrafi.

Jak przygotować się do wizyty?

Przyjdźcie kilka minut wcześniej

Warto zaplanować przyjazd tak, aby dziecko nie musiało się spieszyć. Kilka dodatkowych minut pozwoli mu spokojnie wejść do nowego miejsca, oswoić się z otoczeniem i przygotować do spotkania.
Czas oczekiwania można wykorzystać na spokojną rozmowę lub zabawę.
Nie zalecamy jednak korzystania przez dziecko z telefonu podczas oczekiwania. Nadmiar bodźców i intensywne korzystanie z ekranu może utrudnić późniejsze skupienie uwagi.

Zadbajcie o dobre samopoczucie dziecka

Na badanie dziecko powinno przyjść zdrowe, wypoczęte i po posiłku. Gorączka, ból, silne zmęczenie czy złe samopoczucie mogą wpływać na koncentrację i sposób wykonywania zadań.
Jeżeli dziecko zachoruje lub z innego powodu nie może przyjść na umówione badanie, prosimy o jak najszybszy kontakt z sekretariatem. Dzięki temu możliwe będzie ustalenie innego terminu, a zwolnione miejsce może zostać wykorzystane przez inne dziecko oczekujące na diagnozę.

Co warto zabrać na pierwszą wizytę?

W zależności od rodzaju diagnozy pomocne mogą być:

• zaświadczenie lekarskie o ogólnym stanie zdrowia dziecka lub zaświadczenie od lekarza specjalisty – jeżeli dotyczy;
• kserokopia ostatniego świadectwa szkolnego – w przypadku dzieci w wieku szkolnym;
• opinia nauczyciela, pedagoga lub wychowawcy oraz opinie innych specjalistów, np. logopedy, jeżeli dziecko korzysta z terapii;
• zeszyty i prace dziecka, szczególnie z języka polskiego i matematyki – w przypadku dzieci w wieku szkolnym;
• kserokopie kart informacyjnych z leczenia szpitalnego – jeżeli dotyczą dziecka;
• wcześniejsze wyniki badań i dokumentacja specjalistyczna;
• dokumenty wskazane w poprzedniej opinii lub zaleceniach;
• okulary korekcyjne lub aparat słuchowy, jeżeli dziecko z nich korzysta.

Nie zawsze wszystkie wymienione dokumenty są potrzebne. Jeśli mają Państwo wątpliwości, co należy przynieść, warto skontaktować się z sekretariatem poradni.

Jak wygląda badanie?

Badanie w poradni to przede wszystkim spotkanie z dzieckiem i specjalistą. W zależności od celu diagnozy może obejmować rozmowę, obserwację oraz wykonywanie różnego rodzaju zadań.
Podczas badania specjalista może poprosić dziecko o odpowiedzi na pytania, rozmowę, wykonanie określonych ćwiczeń lub rozwiązanie zadań.
Badanie nie jest sprawdzianem ani egzaminem. Nie chodzi o wystawienie dziecku oceny, ale o lepsze poznanie jego funkcjonowania, mocnych stron, potrzeb oraz obszarów, w których może potrzebować dodatkowego wsparcia.
Dlatego ważne jest, aby dziecko odpowiadało samodzielnie i wykonywało zadania bez pośpiechu.
Po zakończeniu diagnozy, zgodnie z jej charakterem, omawiane są z rodzicem wyniki oraz dalsze zalecenia.

Ile trwa diagnoza?

Czas trwania badania zależy od jego rodzaju i indywidualnej sytuacji dziecka. Orientacyjnie:

• diagnoza psychologiczna – około 2,5 godziny;
• diagnoza pedagogiczna – około 2,5 godziny;
• diagnoza logopedyczna – około 1,5 godziny;
• przesiewowe badanie centralnego przetwarzania słuchowego – około 40 minut.

W przypadku niektórych diagnoz badanie może odbywać się podczas więcej niż jednego spotkania.

Jak rozmawiać z dzieckiem przed wizytą?

Najważniejsze jest, aby mówić o wizycie spokojnie i naturalnie.
Można powiedzieć: „Idziemy do poradni, żeby pani/pan mogła lepiej Cię poznać i sprawdzić, co jest Twoją mocną stroną i w czym możemy Ci pomóc.”

Można również wyjaśnić: „Będziesz rozmawiać ze specjalistą i wykonywać różne zadania. Nie musisz wszystkiego wiedzieć ani wszystkiego zrobić idealnie. Ważne, żebyś spróbował/a.”

Czego lepiej unikać?

Nie warto mówić dziecku:

• „Musisz się dobrze zachowywać.”
• „Nie możesz się pomylić.”
• „Pani będzie sprawdzała, czy jesteś grzeczny.”
• „Musisz wszystko dobrze zrobić.”
• „Jak będziesz niegrzeczny, pani wszystko zobaczy.”
• „To bardzo ważny test, więc postaraj się.”

Takie komunikaty mogą zwiększyć napięcie i sprawić, że dziecko będzie bardziej skupione na tym, czy wypada dobrze, niż na samym zadaniu.
Nie należy również straszyć dziecka wizytą w poradni ani przedstawiać jej jako kary.

A jeśli dziecko się boi?

To zupełnie naturalne, że nowe miejsce lub spotkanie z nieznaną osobą może wywoływać niepokój.
Jeżeli dziecko reaguje płaczem, złością lub niechęcią, warto powiedzieć o tym specjaliście. Takie zachowanie jest ważną informacją diagnostyczną, a specjalista może odpowiednio dostosować sposób rozpoczęcia spotkania.

Nie trzeba przekonywać dziecka, że „nie ma się czego bać”. Lepiej uznać jego emocje: „Widzę, że trochę się martwisz. To normalne, kiedy idziemy w nowe miejsce. Możesz powiedzieć pani/panu, że się stresujesz.”

Wizyta w poradni to nie ocena dziecka

Celem diagnozy jest przede wszystkim lepsze zrozumienie dziecka – jego możliwości, potrzeb, trudności i mocnych stron.
Wyniki diagnozy mogą pomóc rodzicom i nauczycielom dobrać odpowiednie formy wsparcia oraz lepiej dostosować sposób pracy do indywidualnych potrzeb dziecka.
Dlatego warto przedstawiać wizytę w poradni jako spotkanie, które ma pomóc, a nie jako sprawdzian, egzamin czy ocenę.

Pamiętajmy

Nie każde dziecko musi umieć wszystko. Każde dziecko ma swoje mocne strony, potrzeby i własne tempo rozwoju.

Rolą diagnozy jest pomóc je zauważyć i lepiej zrozumieć.